خانه » سایر » شاخص تحصیل و شاخص بهداشت و درمان و تغییرات شاخص توسعه انسانی
شاخص تحصیل و شاخص بهداشت و درمان و تغییرات شاخص توسعه انسانی
شاخص تحصیل و شاخص بهداشت و درمان و تغییرات شاخص توسعه انسانی

شاخص تحصیل و شاخص بهداشت و درمان و تغییرات شاخص توسعه انسانی

در فاصله سال‌های ٨۴ تا ٩۵ درحالی تورم شاخص خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها و بهداشت و درمان به‌ عنوان دو شاخص توسعه انسانی بالاتر از شاخص کل تورم رفت که در همین سال ها شاخص تحصیل به عنوان یکی‌ دیگر از شاخص های توسعه انسانی کمتر از شاخص تورم بوده است.

به گزارش آی آر اقتصاد، به نقل از شرق، این اتفاق از نگاه مرتضی ایمانی‌راد، رئیس هیئت مدیره مؤسسه مطالعات اقتصادی بامداد، سیگنال خوبی برای اقتصاد کشور نیست. چراکه به اعتقاد او، وقتی فشار روی اقلام خوراکی و آشامیدنی افزایش می‌یابد، شاخص خوارکی و آشامیدنی از شاخص تورم بالا می‌زند و هرچه این شکاف افزایش داشته باشد، نشان دهنده فشار بیشتر روی مردم برای تأمین نیازهای اولیه شان است.

ضمن اینکه مردم برای تأمین نیازهای اولیه خود مجبورند هزینه‌های دیگری مثل آموزش را حذف کنند. او در گفت‌وگوی تفصیلی اضافه می‌کند؛ در چنین شرایطی مردم وقتی از نظر درآمدی کم می‌آورند؛ نیازهای روانی خود را  کاهش می‌دهند و آن را به نیازهای خوراکی و آشامیدنی اختصاص می‌دهند.

این انتقال، جامعه ایران را از جامعه سالم به ناسالم تبدیل می‌کند و نیازهای روانی که اساس فعالیت، هشیاری سیاسی، بالندگی وپویایی مردم است، فروخته می‌شوند و کالاهایی که عملا برای بقا مورد نیاز مردم است، خریداری می‌شوند. ایمانی‌راد، تأکید می‌کند؛ انتقال  منابع خانوارها از حوزه روانی به حوزه نیازهای فیزیکی زنگ خطری است که باید به آن توجه جدی کرد، ضمن اینکه نیازهای روانی تعریف و کیفیت خود را دارد و الزاماً با  افزایش تعداد مؤسسات آموزشی تأمین نمی‌شود.

براساس آمارهای منتشر سده از سوی بانک مرکزی در فاصله سال‌های ٨۴ تا ٩۵ تورم شاخص خوراکی ها و آشامیدنی ها و بهداشت و درمان به‌عنوان دو شاخص توسعه انسانی بالاتر از شاخص کل تورم بوده و تورم شاخص تحصیل کمتر از شاخص تورم. براساس این بررسی‌ها شاخص کل تورم ٢١۶ درصد بوده؛ در‌حالی‌که شاخص خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها ٢۴٢ درصد و شاخص بهداشت و درمان ٢۶١ درصد بوده است. به اعتقاد شما این وضعیت نشان‌دهنده چیست؟

شاخص تحصیل و شاخص بهداشت و درمان در ایران

نکته‌ای را که از سال ٨۴ تا ٩۵ باید به آن توجه کرد، این است که در این دوره و به ‌طور مشخص از سال ٨۶ به بعد اتفاقات یکتا و جالب توجهی در اقتصاد ایران شکل گرفته و اقتصاد ایران را با نوسانات بسیار جدی همراه کرده است.

اگر در این دوران، یعنی از سال ٨۶ به بعد متغیرهای اقتصادی کشور را نگاه کنیم، شاهد خواهیم بود وضعیت اقتصادی کشور به شرایط بسیار بی‌ثباتی رسیده است و از آن‌موقع به بعد هیچ‌وقت رشد مستمری نداشتیم. حالا اگر یک یا دو سال به عقب برگردیم، سال ٨۴ تا ٩۵ همان دوره‌ای می‌شود که از نظر شاخص‌های توسعه انسانی مورد توجه شماست.

قبل از اینکه به این شاخص‌ها بپردازم، به چند واقعیت اشاره می‌کنم و آن اینکه قبل از سال ٨۶ نرخ رشد باثبات و درخور‌توجهی در اقتصاد ایجاد شد که این نرخ رشد در سال ٨۶ به بعد بسیار پرنوسان بود که اگر میانگین ١٠‌ساله این دوره را محاسبه کنیم، به اعداد بسیار پایینی می‌رسیم؛ بنابراین یکی از حقایقی که در دوره مورد اشاره شما باید به آن پرداخت، نرخ رشد پایین اقتصاد کشور به قیمت‌های ثابت است.

دومین اتفاقی که افتاده، این است که در این دوران جمعیت کماکان در حال رشد بوده؛ بنابراین رشد درآمد سرانه به قیمت‌های واقعی از سال ٨۴، ٨۵ به بعد دچار رکود بسیار جدی بوده است. واقعیت سوم اینکه در همین دوران شکاف درآمدی در ایران براساس دهک‌های جمعیتی افزایش داشته است. به ‌عبارت دیگر سهم دهک‌های پایین جامعه حتی تا دهک پنجم نسبت به سهم دهک‌های هشتم، نهم و دهم کاهش پیدا کرده است و در بین این دو گروه از جمعیت بخشی وجود دارد که اصطلاحا به آن اقشار با درآمد متوسط می‌گوییم.

کد تخفیف

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شدبخش های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

*