خانه » سایر » پژوهش موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی از میزان دخالت دولت در اقتصاد
پژوهش موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی از میزان دخالت دولت در اقتصاد
پژوهش موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی از میزان دخالت دولت در اقتصاد

پژوهش موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی از میزان دخالت دولت در اقتصاد

بر اساس نتیجه پژوهش موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی ، که در صد سال گذشته، از حیث میزان دخالت دولت در اقتصاد، اقتصاد ایران سه نسل مختلف را پشت‌سر گذاشته است.

نسل اول که در آن دولت با ایجاد انحصارات گوناگون، نه‌تنها رقیب بلکه تا حدودی مانع ورود بخش خصوصی به بازار بود از ابتدای قرن گذشته شروع شد و تا پایان دهه ۶۰ شمسی ادامه داشته است.

نسل شکست دولت که از سال ۱۳۶۷ شروع شد، در آن بازارسپاری، سیاست‌های تعدیل، آزادسازی قیمت و اعطای مجوز‌ها به بخش خصوصی، فرآیند رشد اقتصادی کشور را از اوایل دهه ۷۰ وارد یک مسیر فزاینده کرد.

در سومین نسل که از آن با عنوان نسل احیای دولت یاد می‌شود، مشکلات ناشی از اجرای سیاست‌‌های تعدیل از جمله افزایش تورم، افزایش قیمت ارز و رکود فعالیت‌‌های تولیدی باعث شد تا جایگاه اقتصادی دولت مورد تجدیدنظر قرار گیرد. به‌عبارتی در این دوران جهت‌گیری‌های به‌عمل آمده در جهت محور قرار دادن دولت یا تلاش در جهت حذف آن نبود، بلکه هدف فراهم ساختن زمینه‌‌های تعامل مشترک میان دولت و بخش خصوصی قرار داده شد.

نتایج تحقیق موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی

اولین نسل به عنوان دولت پیشران از ابتدای قرن حاضر آغاز شد و تا قبل از شروع دهه ۷۰ شمسی؛ یعنی زمان پایان تفکرات دولت پیشران و اوج تفکرات دولت پلید در غرب، به‌طول انجامید.

به گزارش آی آر اقتصاد به نقل از دنیای اقتصاد، طی این دوران تحولات مهمی رخ داد که یکی از مهم‌ترین آنها وقوع جنگ‌های جهانی بود.

در این دوران، از یکسو آثار نامطلوب جنگ‌های جهانی در اقتصاد وارد شده بود و از سوی دیگر دیدگاه‌های اقتصاد توسعه و تاکید بر نقش دولت در اقتصاد، نظام اقتصادی کشور را تحت‌تاثیر قرار داده بود؛ بنابراین دولت در بسیاری از زمینه‌ها با ایجاد انحصارات گوناگون، جایگزین و رقیب بخش خصوصی شد و به‌عنوان یک انحصارگر بزرگ در عرصه اقتصاد ایران فعالیت کرد.

به‌طوری‌که در خیلی از آن زمینه‌ها مانند نفت، پالایش، مخابرات، بانک، برق و راه بخش خصوصی نه وجود داشت و نه توان ورود داشت. در طول این دوران پنج برنامه عمرانی اجرا شد.

شروع این برنامه‌ها از سال ۱۳۲۷ بود. برنامه عمرانی اول که با هدف افزایش تولید، صادرات، تامین مایحتاج مردم در داخل کشور و ترقی کشاورزی، صنایع و ثروت‌‌های زیرزمینی (به‌ویژه نفت)‌ به اجرا رسید، الگوی توسعه‌ای کشور را گسترش کشاورزی از طریق اقدام بخش خصوصی قرار داد و متناظر با آن دولت به سدسازی و ارائه خدمات کشاورزی و اعطای اعتبارات به بخش خصوصی پرداخت. این رویه در برنامه عمرانی دوم (۴۱-۱۳۳۴) ادامه یافت و در نتیجه حمایت‌‌های دولت از بخش خصوصی، تا حدی از ضعف این بخش کاسته شد.

کد تخفیف

۲ دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شدبخش های مورد نیاز علامت گذاری شده است *

*

x

بررسی بیشتر

فراز و فرودهای شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی در سال‌های گذشته

فراز و فرودهای شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی در سال‌های گذشته

شورای گفت‌وگوی دولت و بخش خصوصی در سال‌های گذشته فراز و فرودهای نسبتا زیادی داشته ...